Zbiornik magazynowy podchlorynu sodu

Materiały budowlane

Istnieje wiele różnych materiałów konstrukcyjnych stosowanych jako zbiorniki magazynowe podchlorynu sodu w celu wyeliminowania uszkodzeń konstrukcji zbiorników oraz wyeliminowania zanieczyszczenia produktów. Cztery główne rodzaje stosowanych materiałów to liniowy polietylen o dużej gęstości (HDLPE), usieciowany polietylen (XLPE) i tworzywo sztuczne wzmocnione włóknem szklanym (FRP), stal wyłożona gumą chlorobutylową i tytan. Wybór materiałów zależy od dostępnego kapitału, lokalizacji zbiornika i wymaganej żywotności. Niektóre zbiorniki mogą przetrwać tylko 3-5 lat, inne, jeśli są odpowiednio dobrane i konserwowane, mogą przetrwać 20-30 lat. Jedynym materiałem znanym z ponad 30-letniej żywotności jest tytan.

Polietylen

zbiorniki polietylenowe służą do przechowywania podchlorynu sodu. W przeszłości wiele zbiorników było wykonanych z liniowego polietylenu o dużej gęstości (HDLPE) lub usieciowanego polietylenu (XLPE). Pod koniec lat 90. wiele sieciowanych zbiorników uległo przedwczesnemu uszkodzeniu. Głównym źródłem awarii są mocowania po bokach zbiorników. Jeden z głównych problemów ze zbiornikami polietylenowymi dotyczy złączek wylotowych na dnie zbiorników (tj. poniżej poziomu cieczy). To mocowanie umożliwia mocowanie do najniższego punktu zbiornika bez kontaktu metali lub innych materiałów z podchlorynem sodu i dokładnie z tego samego materiału, z którego wykonany jest zbiornik. Złączki kołnierzowe z tytanowymi śrubami powinny być stosowane, jeśli zbiornik nie ma integralnie wtopionej, pełnej złączki spustowej dla większych zbiorników. Zbiorniki te zazwyczaj mają żywotność 4-7 lat, jeśli są wystawione na bezpośrednie działanie promieni słonecznych, ale mogą wydłużyć się do 6-9 lat przy częstym malowaniu. Zbiornik może wytrzymać do 6-9 lat w pomieszczeniu, ale należy go umieszczać w pomieszczeniu tylko wtedy, gdy można go wymienić w przypadku awarii. Zbiorniki te nie powinny być używane w zastosowaniach budowlanych, które nie pozwalają na łatwą wymianę zbiornika w przypadku awarii.

Tworzywo sztuczne wzmocnione włóknem szklanym

Używanie zbiorników z włókna szklanego do przechowywania podchlorynu sodu jest powszechne, a kontrole barier antykorozyjnych są zwykle przeprowadzane co dwa lata, z drobnymi naprawami w razie potrzeby. Niewłaściwy projekt i konstrukcja spowoduje zniszczenie bariery antykorozyjnej i uszkodzenie konstrukcji w ciągu 2-3 lat, co będzie wymagało całkowitej wymiany zbiornika. Typowe specyfikacje zbiorników FRP obejmowałyby konstrukcję układaną ręcznie lub „zwijaną krzyżowo”. Winyl służy do wykonania bariery antykorozyjnej oraz warstwy konstrukcyjnej zbiornika, wnętrze bariery antykorozyjnej zbiornika rozpoczyna się od 2 welonów łączących. Ostateczna bariera antykorozyjna jest katalizowana przez system utwardzania BPO/DMA i 4 godziny po utwardzeniu. Dwuwarstwowe zbiorniki FRP wykorzystujące PVC i inne materiały jako bariery antykorozyjne. Wykrycie uszkodzenia wykładziny należy rozważyć przed ewentualnym uszkodzeniem zewnętrznego pojemnika FRP.

Stal wyłożona gumą

Stalowe zbiorniki z wykładziną gumową do przechowywania podchlorynu sodu wykorzystują wykładzinę z chlorowanego butylu, zwykle o grubości 1/4 cala. Te wkładki wymagają wykwalifikowanego aplikatora i utwardzania cieplnego. Żywotność wynosi zwykle 3-6 lat, po czym może być wymagana całkowita wymiana okładziny. Jeśli uszkodzenie wykładziny nie zostanie wykryte na czas, stalowy zbiornik zostanie zaatakowany chemicznie przez podchloryn sodu, co spowoduje zanieczyszczenie produktu żelazem.

Tytan

Tytanowe zbiorniki magazynowe to najlepszy wybór materiałów do podchlorynu sodu. Powszechnie stosowanym gatunkiem jest Commercial Pure Grade 2. Chociaż koszt tytanowych zbiorników magazynowych jest wysoki, ze względu na ich długą żywotność, koszty pokonserwacyjne są niskie. jest najlepszym rozwiązaniem dla zbiorników magazynowych podchlorynu sodu

W przypadku zastosowania niewłaściwych materiałów konstrukcyjnych w jakiejkolwiek części systemu przetwarzania, nastąpi zanieczyszczenie produktu, co spowoduje przyspieszony rozkład podchlorynu sodu i dodatkowe tworzenie się tlenu. Należy unikać wszystkich metali z wyjątkiem tytanu, tantalu, srebra, złota i platyny. Za wszelką cenę należy unikać metali takich jak stal nierdzewna, hastelloy, monel, mosiądz czy miedź. Hastelloy-C był używany w sprężynach w niektórych częściach, takich jak kulowe zawory zwrotne, i zazwyczaj sprężyny wytrzymują około 12 miesięcy przed koniecznością wymiany. Te niekompatybilne metale można znaleźć w pompach, uszczelnieniach pomp i przewodach do spłukiwania wodą, elektrodach w magnetycznych rurkach przepływowych, uszczelnieniach membranowych do manometrów i przełączników, czujnikach temperatury i typowych elementach rurociągów, takich jak połączenia węży, zaciski podtrzymujące i zawory.

W przypadku metali mających kontakt z podchlorynem sodu większość konstrukcji wszystkich urządzeń procesowych stanowi tytan. Tantal jest używany do elektrod w przepływomierzach magnetycznych i separatorach membranowych. Srebro i platyna są używane do produkcji elektrod służących do pomiaru potencjału oksydacyjno-redukcyjnego. Żaden inny metal nie powinien mieć kontaktu z podchlorynem sodu.

Przypadek: Modernizacja oczyszczalni ścieków na wyspie Stonecutter

Popularne Tagi: tytanowy zbiornik magazynowy, antykorozyjny zbiornik magazynowy